Akcja eko-Edukacja
Akcja eko-Edukacja: Osesek wiewiórki na ziemi! Najpierw odsuń się i obserwuj!
W sytuacji zagrożenia samica wiewiórki przenosi swoje młode do zapasowego gniazda. Każdego oseska przenosi pojedynczo, niosąc je owinięte wokół własnej szyi. Jeśli w trakcie przenoszenia wiewiórka zostanie spłoszona, może porzucić malucha i uciec. W takiej sytuacji trzeba chwilę poobserwować, z odległości kilkunastu metrów, czy samica wróci i zabierze swoje młode.
Akcja eko-Edukacja: Nie zabieraj młodych zajęcy i saren!
Zające i sarny licznie zamieszkują miasta, ponieważ łatwo adaptują się do zróżnicowanego siedliska i pomimo swojej lękliwości, przyzwyczajają się do ludzi i miejskiego gwaru. Pierwsze małe zające rodzą się już w marcu, są pokryte sierścią i mają otwarte oczy. Sarny rodzą swoje młode na przełomie maja i czerwca. Takie małe „koźlę” ma brązową sierść z jasnymi plamkami. Młode zające i sarny nie wydzielają zapachu i są ochronnie ubarwione, co pozwala im skutecznie uniknąć ataku drapieżnika.
Akcja eko-Edukacja: Szkodliwy rytuał wiosennego wypalania traw!
Wypalanie traw to głęboko zakorzeniona „tradycja”, którą trudno zmienić. Podczas wiosennych porządków wiele osób dla zaoszczędzenia czasu praktykuje wypalanie suchej roślinności z poprzedniego sezonu, aby pozbyć się słomy czy chwastów i użyźnić glebę popiołem. Niestety wypalając roślinność, wcale nie poprawia się żyzności gleby, a wręcz przeciwnie. Gleba ulega wyjałowieniu, ponieważ wstrzymany zostaje rozkład resztek roślinnych i asymilacja azotu z powietrza. Na dodatek bogaty w fosforany i związki potasu popiół jest rozwiewany przez wiatr lub z deszczem spływa do rzek, pozostawiając wyjałowioną glebę. W ten sposób stymuluje się tylko nadmierny rozwój chwastów, bo to one przetrwają ogień i rozrosną się ze zdwojoną mocą na zniszczonym gruncie.
