Żołnierz „Ognia”
Władysław Tarkowski urodził się 16 stycznia 1925 roku w Niegoszowicach w powiecie chrzanowskim. W czasie II wojny światowej pracował przy sortowaniu listów na poczcie w Krakowie, a po śmierci ojca przejął rodzinne gospodarstwo.
Latem 1946 roku, po okresie weryfikacji, został przyjęty do Zgrupowania Partyzanckiego „Błyskawica” dowodzonego przez Józefa Kurasia „Ognia”. Otrzymał pseudonim „Wilczur”. Służył w oddziałach działających m.in. w rejonie Krościenka nad Dunajcem i brał udział w akcjach prowadzonych przez zgrupowanie.
Po ogłoszeniu amnestii w 1947 roku ujawnił się w Nowym Targu, jednak już rok później ponownie wrócił do działalności konspiracyjnej, dołączając do oddziału „Wiarusy”, operującego na terenie powiatów nowotarskiego i limanowskiego.
Zginął w zasadzce UB i MO
Nocą z 11 na 12 czerwca 1948 roku w Ostrowsku koło Nowego Targu funkcjonariusze UB i MO zorganizowali zasadzkę na partyzantów. W trakcie starcia Władysław Tarkowski został siedmiokrotnie postrzelony. Zmarł 12 czerwca 1948 roku.
Jego szczątki odnaleziono dopiero w czerwcu 2024 roku podczas prac ekshumacyjnych prowadzonych przez Instytut Pamięci Narodowej na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.


















