Punktem wyjścia do rozmowy będzie niezwykły zbiór kilkuset listów przechowywanych w archiwum muzealnym. To korespondencja Borysa Malkina do Heleny, jego wieloletniej ukochanej, a później żony. Przez wiele lat listy były ich jedyną formą kontaktu. W tej sytuacji słowo pisane nabierało szczególnego znaczenia – pozwalało dzielić się codziennością, wyrażać tęsknotę, troskę i nadzieję oraz podtrzymywać więź mimo dzielących ich odległości.
Korespondencja pokazuje również mniej znane oblicze pracy etnografa. Za opisami dalekich wypraw, badań terenowych i naukowych odkryć kryło się życie osobiste, podporządkowane często wielomiesięcznym lub wieloletnim podróżom. Borys i Helena zwracali się do siebie pełnymi czułości określeniami, takimi jak „Zwierzu mój kochany”, „Dzikusek”, „Aruana”, „Boba”, „Xupera” czy „Małpeczka”. Te pozornie prywatne szczegóły pozwalają spojrzeć na ich relację z bardzo osobistej perspektywy.
Przywołana zostanie również relacja Marii Czaplickiej i Henry’ego Ushera Halla, których połączyły wspólne zainteresowania badawcze i doświadczenia związane z pracą odległą od rodzinnego domu – od Syberii po Wielką Brytanię i Stany Zjednoczone.
Spotkanie ma pokazać, że historia etnografii to nie tylko wielkie ekspedycje, naukowe odkrycia i opisy odległych kultur. To również historie ludzi, którzy musieli godzić życie osobiste z pasją badawczą, a niejednokrotnie próbować utrzymać bliskość mimo tysięcy kilometrów dzielących ich od najbliższych.
Zachowane listy stają się dzięki temu nie tylko cennym źródłem historycznym, lecz także świadectwem emocji. Pokazują, jak miłość, tęsknota i potrzeba kontaktu towarzyszyły badaczom przemierzającym odległe zakątki świata. Spotkanie w Muzeum Etnograficznym będzie więc okazją do odkrycia prywatnego, ludzkiego wymiaru historii etnografii – historii, w której za naukową pasją kryły się także uczucia, rozstania i próby zachowania bliskości.
