Pierwsza deportacja miała miejsce 10 lutego 1940 roku. Wówczas sowieckie władze wywiozły tysiące obywateli polskich z terenów wschodnich II Rzeczypospolitej zajętych po agresji ZSRR z 17 września 1939 roku. Ludzie trafiali do bydlęcych wagonów i byli transportowani przez tysiące kilometrów w ekstremalnych warunkach, często bez jedzenia, wody i podstawowej opieki. Wśród deportowanych znajdowały się rodziny urzędników, osadników wojskowych oraz przedstawicieli polskiej inteligencji.
W latach 1940–1941 przeprowadzono cztery fale masowych deportacji. Kolejne wywózki objęły m.in. rodziny więzionych i jeńców wojennych, uchodźców z terenów okupowanych przez Niemców oraz osoby podejrzewane o działalność konspiracyjną wraz z ich bliskimi.
Krakowskie uroczystości mają na celu nie tylko przypomnienie tragicznych wydarzeń sprzed 86 lat, ale także zachowanie pamięci o ofiarach represji sowieckich i przekazanie tej historii kolejnym pokoleniom.




















